Joshgun Suleymanov

bu proje, okyanuslarda ve ormanlarda plastik atıkların içine hapsolmuş, nefessiz kalan canlıların yaşadığı fiziksel ve psikolojik acının doğrudan insan bedeni üzerine aktarılmış görsel bir somutlaştırmasıdır. Hayvanların maruz kaldığı o çaresiz işkenceyi, iliklerine kadar hissedilebilir bir insan gerçekliğine dönüştürmeyi amaçladım. Kendi portremin (otoportremin) bu çalışmaya dahil edilmesi bilinçli bir tercihtir. Toplum, gözlerini kapatarak bu süregelen felaketi görmezden gelirken, otoportre benim dünyaya açılan kendi merceğim işlevini görüyor. Başkalarının bu çürümeyi yok saydığı yerde, ben doğrudan o boğucu karanlığın içine bakıyorum. Kendimi acı çeken o canlının yerine koyarak, yaşanan acıyı görsel bir çığlığa dönüştürüyorum. Bu sadece ekolojik bir protesto değil; sanatçının, gerçeklere gözünü kapamış bir insanlığa karşı kendi filtresiz, kişisel tanıklığıdır.